Wees niet bang voor een beetje weerstand
Sinds de zomer van 2024 schrijf ik hier met regelmaat een column.
Via socials of de mail krijg ik vaak leuke, mooie en ontroerende reacties van lezers en lezeressen. Dank daarvoor De column ‘Spreek je uit als Christen’ werd het meest gelezen en gewaardeerd en dat is volgens mij niet voor niets. Veel Christenen die ik leer kennen zijn, geheel in de lijn van Christus, bescheiden, goedmoedig en voorzichtig in hun oordeel, maar daardoor ook heel kwetsbaar voor de kritiek van schreeuwers en opruiers. Want ja, de Christelijke boodschap is er een van menselijkheid en het luisterende oor. Maar de tijd dat Christenen schichtig in de hoek moeten gaan zitten waar de klappen vallen is wat mij betreft voorbij. Een beetje meer weerstand kan geen kwaad!
‘Stoere cabaretiers’
Want het mag nu wel eens klaar zijn met het jaren ’70 en ’80 anti-Christelijk seculiere sentiment. Ik snap dat de voor velen verstikkende cultuur na WO2 doorbroken moest worden. En voor een goede en soms slechte grap ben ik meestal wel in. Maar de ‘stoere’ cabaretiers van weleer die wél grappen durfden te maken over Christenen omdat ‘die toch niets doen’ zijn inmiddels allemaal met pensioen. Maar toch lijken veel Christenen nog niet helemaal van de schrik bekomen te zijn. Ze vinden het moeilijk om voor zichzelf op te komen, zich uit te spreken en ook nieuwe wegen in te slaan.
Ontchristelijking
Daarbij komt dat veel beslissers bij de omroepen, theaters en overheden ook nog steeds met hun voeten en hoofd in de verweesde ontzuilde vorige eeuw staan. De NPO bijvoorbeeld voert, ja ook als je er objectief naar kijkt, een stevig seculier bezuinigingsbeleid door. De EO programma’s als Metterdaad, Groot nieuws, Muzikale fruitmand en Petrus in het land moeten allemaal het veld moeten ruimen en dat zijn allemaal tv en radioprogramma’s met een Christelijk signatuur. Natuurlijk, iedereen leeft in zijn eigen bubbel maar de feiten liegen er niet om. Terwijl er nog nooit zoveel Bijbels verkocht zijn als de afgelopen decennia, De Passion nog steeds een mega kijkcijfer hit is en ik in de kerken waar ik kom ook een hernieuwde belangstelling zie voor ‘dat verhaal.’
Handen uit de mouwen
Daarbij ik zie ook dat we in de Christelijke wereld vooral naar elkaar kijken, de maat nemen en geloofsgenoten langs de kritische ijdele exegetische lat leggen. Terwijl het zou moeten gaan over die magistrale Bijbelverhalen die relevant en sterk genoeg zijn om ons op de benen te zetten. Laat de woorden (Het Woord, zo u wilt) zijn werk doen. Die woorden kunnen echt wel tegen een stootje, ze gaan tenslotte al duizenden jaren met ons mee.
De tien verschillen
Dus wees niet bang om de deuren open te gooien, dat Kerkelijk centrum te verbouwen door met elkaar de handen uit de mouwen te steken. Verf in een paar weekenden die grijze bedompte muren fris. Steek eens een paar kaarsen aan in plaats van die felle oogverblindende jaren tachtig spotjes of TL buizen. En gooi de tegels uit de Kerktuin en maak er weer een groene oase van voor paradijsvogels en elkaar. En begin een Bijbelclub ‘zoek de tien verschillen’ door met elkaar de verhalen in een verschillende vertalingen te lezen. Wees niet bang voor die woorden, ga er mee aan de slag.
Mijn wens voor 2026, wees niet bang, sta op en durf te vertrouwen.
Ik verheug me op het nieuwe jaar, met nieuwe inspirerende ontmoetingen en avonden.